Etappe 14: gulle oceaan wuift Nomad uit

Posted by

·

Voor het laatste stukje oceaan rekende Nomad op Bart De Jong, Krans en Vloe om haar heelhuids over te varen. Deze enthousiaste crew was gelukkig vooraf al even in de Azoren en bereid om last-minute een dagje vroeger dan gepland hun vakantie in te korten en al uit te varen. Kwestie van een grote zone met weinig wind hopelijk nog vooraf te zijn.

En die aanpak heeft min of meer gewerkt. We hebben tijdens de oversteek nog wel af en toe op motor moeten varen, maar niet overdreven veel en het was niet storend. Het vroege vertrek heeft ons een paar prachtige zeildagen opgeleverd en we zijn mooi op tijd aan de overkant in the Isles of Scilly aanbeland. Inclusief een paar rakken op genaker, dat is toch altijd een beetje spannend op de oceaan maar o zo leuk zeilen.

Trouwens, als we niet vroeger vertrokken waren, zouden we Toby Dick niet gekruist zijn. Toby is de coolste walvis van de hele Atlantische Ocean en onze favoriete vinvis! Een kanjer van naar schatting 20m die gedurende meer dan een uur gezellig op 1-2 meter van de Nomad meegezwommen heeft. Hij wou, denk ik, ook graag een rolletje in een TG after movie en mee met ons op de selfie. Wel, dat heeft hij verdiend. Wat een fenomenale ervaring, niet te beschrijven! De hele crew was er enorm van onder de indruk en we beseffen maar al te goed hoeveel geluk we gehad hebben dit te mogen meemaken. Een occasioneel douchke met heerlijk geurende walvissensnot nemen we er dan ook graag bij ⛲.

De crew was zo onder de indruk dat alle volgende walvissen die we later een beetje verder van de boot gespot hebben misschien niet meer de aandacht kregen die ze uiteraard wel zouden verdienen…🤔 Maar misschien was dat omdat onze aandacht afgeleid was door de scholen dolfijnen. Of de occasionele zeehond. Het enige kleine fauna minpuntje van deze etappe was het gebrek aan visvangst, maar dat was niet anders dan de laatste 3 etappes. Het is me nog niet duidelijk wat we precies verkeerd doen, maar dat er iets veranderd is sinds we de golfstroom verlaten hebben, is duidelijk. Tijd om eens wat ander kunstaas te shoppen, me dunkt.

Na de geweldige ontdekking die de Azoren waren (wat een top-top-topregio!), hebben we nog een fantastische plek toe te voegen aan de lijst van locaties waar we zonder de TG nooit beland waren: the Isles of Scilly (ze staan erop om dat zo te noemen want de “c” is silent…). Fe-no-me-naal mooi! Piepklein dus niet meteen een bestemming om een maand rond te trekken/zeilen maar zalig om in een azuurblauwe baai te ankeren en dan een leuke hike tussen prachtige natuur, een paar historische gebouwen/ruïnes en eindigend een very typical English pub. Intussen zien we heel in de verte de zwarte zeilen van honderden raceboten van de Fastnet Race passeren, ook leuk.

Na de Scilly’s verkennen we nog een paar dagen de prachtige zuidwestkust van Engeland, met graafschappen Cornwall en Devon, zowel voor anker als in marina’s van plekken die de Engelse maritieme geschiedenis ademen. We ontmoeten her en der een paar toffe locals en eindigen onder een mooi zonnetje in onze marina in Plymouth. Mission accomplished met een crew die elkaar vooraf niet allemaal even goed kenden, maar wat een dream team is dit ook weer gebleken!

De skipper wordt wat zenuwachtig nu het einde van de TG in zicht komt, maar daar denk ik nog niet aan; eerst nog twee weken in uitstekend gezelschap verder genieten van deze prachtige zeilregio in wat belooft zeer mooi zeil- en zomerweer te zijn💪😎

Ontdek meer van Tournée Générale

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder