Om 13 uur varen we de marina van Southport uit, en na 20 m zitten we vast op een ongemarkeerde zandbank voor de haveningang. Na iets minder dan 2 uur trekken we onszelf met het opkomende tij en de genua vlot en varen via Cape Fear de zee op. De eerste uren zijn scherp aan de wind tegen de golven, om een paar ondieptes te ronden. Rond 19 uur draaien we naar het noordoosten, en de schipper maakt pasta bolognese voor de eerste nacht op zee.
Na de nachtwachten bereiken we Beaufort zoals gepland een halfuur voor de kentering, en met een vlot manoeuvre liggen we in de Town Creek Marina. De rest van de dag: powernaps om te recupereren, een wandeling naar het dorp en een bezoek aan het steakhouse.
Massa’s regen en storm op zee, dus we blijven knus en veilig in de marina: zeker geen weer voor Hatteras! De crew doet inkopen, en de schipper werkt aan de achterstand van de aftermovies.
Om 6 uur stipt varen we uit, en deze keer wordt er niemand ziek. Na een viertal uur ronden we de ondiepte, de motor gaat uit en al zeilend halen we mooie gemiddelden. Het nieuwe kunstaas vangt alleen onze andere vislijn, en Wim en Luc ontwarren geduldig de knoop. Rond 20 uur ronden we Kaap Hatteras zoals gepland. ’s Nachts trekt een onaangekondigd onweer over, met stoten tot 35 knopen, bakken regen en duizenden bliksems: met de zeilen al ingerold wordt het een unieke, spectaculaire ervaring.
Tegen de ochtend zijn de onweerswolken weggetrokken. Overdag een mooi zonnetje maar weinig wind, en regelmatig vliegen straaljagers van de marinebasis over. Iedereen slaapt om beurten wat bij, en in de namiddag draaien we de Chesapeake Bay op, met af en toe een marineschip. Na nog 3 uur varen een vlot havenmanoeuvre in Little Creek en een lekkere maaltijd in het restaurant van de marina.
Om 6 uur vertrekken we, maar er staat net te weinig wind om ruim te zeilen: veel motor en een tweetal uur zeil. Mooi en warm weer, dus we chillen en doen een powernap. Rond 18 uur varen we de inlet van Chincoteague binnen, en na een paar ondieptes liggen we alleen op een grote ankerplek. Vlak na het ankeren een heftig onweer, maar we liggen goed. Wim maakt een lekkere kippenschotel, en we eten gezellig binnen in de kajuit.
Een heel mooi zonnetje en erg warm weer, maar weinig wind, dus we doen de tocht naar Ocean City dapper op de motor. Bij aankomst worden we begroet door een rockconcert op het strand. Aan het tankponton redt Luc de Starlink-schotel, en het binnenvaren van onze box met palen lukt vlot: mooie teameffort en goede communicatie. In de namiddag een paar pinten, inkopen en de Boardwalk, en ’s avonds een crewdiner.
Eindelijk echte wind, en voor één keer klopt de voorspelling. Vanaf 8 uur 4 Bft, die snel aantrekt tot 5-6 Bft; met een half grootzeil en de fok gaat Nomad heel goed bij 25-30 knopen, scherp tot halve wind, aan gemiddeld bijna 7 knopen. Weinig deining en volle zon: zalig zeilen, en iedereen stuurt om de beurt. Bij het binnenvaren van Cape May zien we tientallen grote dolfijnen van op 2 m heen en weer zwemmen.
We slaan Atlantic City over en varen meteen door naar New York. Al meteen een heerlijke 5 Bft halve wind in het zonnetje, en dat de hele dag lang: iedereen stuurt met plezier met de hand. Af en toe dolfijnen, maar ondanks de hardnekkige pogingen van Wim met zijn nieuw kunstaas vangen we zelf niets. Na het avondeten varen we steeds scherper, maar het blijft leuk, en we verdelen onze laatste zeilnacht in drie shifts van 3 uur.
Iets na 4 uur een perfect ankermanoeuvre in een beschutte baai, 2 uur van Manhattan. Vroeger dan gepland varen we tegen een ijzige noordenwind in naar New York, en iets voor de middag liggen we aan het Vrijheidsbeeld: volle zon en een stralend blauwe hemel. Wat een kick, zo Manhattan binnenvaren, om nooit te vergeten! Met het getij varen we de East River op en af, tussen ferries die aan 30 knopen voorbijzoeven, helikopters en wolkenkrabbers. Voor anker naast Liberty volgt een verdiende fles champagne: NYC, we did it!
We trotseren regen en 4 Bft voor een tocht op en af de Hudson, en varen dan naar onze marina. Ondanks stroming en wind verloopt de aankomst vlekkeloos: de crew is intussen goed gerodeerd! Lunch in de Light Horse, een topadresje. ’s Avonds met de metro naar Yankee Stadium voor een baseballwedstrijd, met een leuke sfeer vooraf.
Nog een korte verplaatsing van 8 NM in New York. Etappe 11 zit erop.
