De crew van etappe 3 arriveert, zoals verwacht in opperbeste stemming. We beginnen meteen aan het aperitief, gevolgd door een lunch in een visrestaurant, een zwemmetje in zee, een heel lang aperitief en een pizza op de promenade. Gezellig: ze noemen zichzelf niet voor niets de Frolike Frienden. Wouter en Virginia, ook op Madeira, komen even langs op de boot.
Op het gemakje ontbijten en de boot klaarmaken; om 11 uur varen we uit, quasi windstil in de windschaduw van het eiland. Na 4 uur motoren naar het oosten zijn we rond 15.30 uur achter het eiland uit: de wind draait bijna 180° en trekt aan tot 20-22 knopen. Op gereefd grootzeil en kotterfok halen we een dikke 7 knopen gemiddeld, met koers recht naar de Ilhas Selvagens. Sommigen moeten hun zeebenen nog wat vinden. We plannen drie nachtshiften van 4 uur.
Na een rustige nacht zeilen we verder in dezelfde omstandigheden en komen iets na de middag aan bij de Selvagens. We maken vast aan de enige meerboei in de baai en zijn helemaal alleen. Wat zwemmen en rusten, en de parkwachters nodigen ons uit op hun eiland, in ruil voor sigaretten. Iedereen beseft wat een unieke plek dit is en hoe gelukkig we mogen zijn hier te liggen. Na een lekker avondmaal kruipt iedereen op tijd in bed.
Om 4.30 uur gooien we los van de boei en vertrekken bij 20-22 knopen richting Tenerife. Met de wind ruim zeilen we erg lekker, iedereen heeft er zin in en er wordt veel met de hand gestuurd. Toon bakt brood voor de lunch. Op het einde van de dag hangt er iets aan de lijn, maar ze breekt en vangst en kunstaas zijn weg. In Santa Cruz lukt een moeilijk aanlegmanoeuvre, achteruit en met een meertouw, zonder problemen, en ’s avonds eten we lekker op een gezellig dakterras.
We varen uit richting een onheilspellend front in de acceleratiezone tussen Tenerife en Gran Canaria. De eerste 4 uur bijna scherp aan de wind bij 20-25 knopen, maar voorbij de verkeersbaan breekt de zon door en zeilen we bij 25+ knopen onder een knalblauwe hemel naar het zuiden van Gran Canaria. Fantastische omstandigheden, een dolle ambiance en karaoke onder de crew: iedereen is bijzonder enthousiast. Langs de zuidkust valt de wind weg en varen we nog 3 uur op de motor naar Pasito Blanco, waar het aanlegmanoeuvre achteruit al veel beter lukt. Etappe 3 zit erop.
De crew poetst de boot, waarna we lunchen en chillen in restaurant La Punta. ’s Avonds vliegt de crew huiswaarts.
