Na een paar dagen voor anker om te wennen aan het zeegevoel, de laatste provisies in te slaan en een onstabiele weerzone te laten passeren, lichten we om 4.15 uur het anker voor Pasito Blanco. Na drie uur wakkert de wind aan tot 15-25 knopen en zeilen we aan een mooi tempo naar het zuiden. In de namiddag valt de wind weg en gaat de motor aan. We vangen onze eerste vis, een Spaanse makreel van een kilo of drie. De vlindersetup met de Hydrovane werkt goed.
De hele dag te weinig wind om te zeilen, dus continu op de motor, af en toe geholpen door de genua. We spelen spelletjes, komen een grote groep dolfijnen tegen en leggen de boot stil voor een zwempartij midden in de oceaan. We eten lekker, bakken heerlijk brood en wachten geduldig op wind.
Blauwe hemel en geen deining: op de motor boeken we redelijk vooruitgang aan 5,5 knopen. Een gigantische school dolfijnen begeleidt ons een kwartier lang, genieten! In de namiddag hangt er nog een Spaanse makreel aan de haak, en het schoonmaken gaat al vlotter dan de eerste keer. ’s Avonds steekt de wind op en vlinderen we op genua en grootzeil de nacht in, onder een felle volle maan.
We kunnen de hele nacht zeilen, eerst vlinderend, dan met ruime wind. Late voormiddag valt de wind weer weg; ook de gennaker brengt geen soelaas. De weersvoorspelling geeft minder dan 10 knopen tot dinsdag, dus we moeten zuinig zijn met diesel en het eilandhoppen op Kaapverdië wat inperken. De crew gaat goed om met het slechte nieuws, en Pieter en Floriant maken heerlijke verse pizza’s als avondeten.
Opnieuw een overwegend windstille dag: 15 van de 24 uur op de motor. Dieselbeheer wordt nu echt belangrijk, dus we zeilen zodra er 7 knopen wind staat, al gaat dat niet echt vooruit. De sfeer blijft prima, en ’s avonds krijgen we een heel mooie, kleurrijke zonsondergang.
Langzaam aan komt er wat meer wind. We experimenteren met drie, vier zeilvoeringen: al dan niet vlinderend, met of zonder gennaker, met of zonder spiboom. Een goede oefening om bij weinig wind alle lijnen correct voor te bereiden en te bedienen. De combinatie met de Hydrovane werkt telkens goed tot zeer goed.
Nog niet ideaal, maar de hele dag blijft de wind boven de 8 knopen: overwegend zeilbaar weer. We testen weer een paar setups en draaien na het donker even de motor om de batterijen bij te laden na een bewolkte dag. Sal, onze eerste bestemming op Kaapverdië, komt echt in de buurt.
’s Ochtends vroeg komen we aan in Sal; we temporiseren wat om bij het eerste daglicht te ankeren. Palmeira is een drukke baai met een klein dorpje, en lokale kinderen proberen iets bij te verdienen aan de vele jachten. Het inklaren duurt twee uur, en het anker moet nog twee keer opnieuw gelegd worden. ’s Namiddags shoppen en chillen; na een vroeg avondmaal hijsen we om 18.30 uur het anker voor een laatste nachtelijke tocht.
Een leuke 14-17 knopen de hele nacht; de crew houdt vlot de wacht en de schipper mag slapen tot 5 uur, gevolgd door een solowacht bij zonsopgang. ’s Ochtends vinden we een mooie ankerplek in een rustige baai op São Nicolau, met een prachtige onderwaterwereld vol vissen. We rusten een dagje uit aan boord: zwemmen, lezen, zalig genieten. ’s Avonds een prachtige sterrenhemel, en iedereen gaat vroeg slapen.
De verjaardag van de schipper! Om 8.30 uur halen we het anker op voor het laatste echte stuk van deze etappe, van São Nicolau naar Santo Antão. Prachtige omstandigheden met 15-20 knopen halve wind de hele dag. We maken een zijsprongetje langs de baai waar Serge Gommé zijn buitenverblijf heeft en varen dan bij 6 Bft naar Porto Novo. ’s Avonds een gezellige maaltijd in een mooi restaurantje op de wal: toffe verjaardag!
Eerst nog wat chillen voor anker in Porto Novo. Daarna steken we over naar Mindelo, waar de ARC+ start: erg druk in de marina, om de paar minuten komt er een boot binnen. Ons aanlegmanoeuvre lukt aardig, en etappe 4 zit erop. Benoit komt langs in de haven en we eten met de crew in een restaurant vlakbij.
De boot wordt gepoetst en crew 4 wisselt met crew 5. Serge, Ladis en Bart komen op bezoek.
