Etappe 5: eindelijk Trans-at time!

Een oversteek uit het boekje, vond ik het in alle bescheidenheid. Mooie snelheden, extreem weer vermeden, lekker gegeten met een wonderbaarlijke visvangst, niemand zeeziek of andere malheuren, nauwelijks boot-problemen, op het juiste eiland beland na 2.152NM varen😉 en last but not least een top-ambiance onder de vrolijke doch gefocuste bemanning.

Een transat van oost naar west in die breedtegraden is wellicht niet de moeilijkste etappe van de Tournée, maar gezien dit voor iedereen de eerste oversteek was én de langste etappe was ze wel van een hoog episch gehalte. Er is twee jaar naar uitgekeken en afgeteld dus het is geen verrassing dat er misschien net iets meer zenuwen waren dan bij de vorige etappes.

Na een erg geslaagde openingsspeech van Benoît zijn we onder een heerlijk Afrikaans zonnetje gestart vanuit Mindelo en het was vooral leuk dat er ook hier een mooie delegatie supporters ons vanop de kade is komen uitwuiven (merci aan de e61 crew en de families Arts, Gommé en Nelissen!). Een boot tjokvol lekkers en een bemanning tjokvol energie en goestig vertrekt voor minstens twee weken oceaan, zalig!

We passen ons snel aan aan het ritme van de oceaan en het opkomen en ondergaan van de zon. Eenvoudige dingen zoals een maaltijd klaarmaken of een afwas doen, duren net iets langer dan aan de wal, maar dat is ook prima tijdens zo’n oversteek; tijd is er immers bij overvloed. Het is geen matchracing dus de zeilen worden niet continu getrimd, maar dagelijks zijn er toch een paar maneuvers en zeilwissels nodig om de snelheid in de boot te houden of een veilige koers te varen bij weerswisselingen. Voor de rest houdt de crew zich bezig met nachtwacht, vissen, kleine bootklusjes, navigatie, logboek bijhouden, het huiswerk van de kinderen (next level zelfs voor een bemanning met bijna alleen maar ingenieurs 😱), een occasionele quiz, lezen, podcasts en broodnodige power naps.

Over het weer kunnen we helemaal niet klagen: op basis van de weerkaarten stippelen we een route uit waarbij de oceaan ons rustig ontvangt met gemiddeld 3-4bft de eerste dagen, om vervolgens op te bouwen naar de beloofde passaatwinden van 5-6bft die ons de rest van de trip vergezellen. De squalls met windstoten tot 7bft worden bewaard tot het laatste stuk van de oversteek wanneer we goed gerodeerd zijn.

Onze Nomad heeft duidelijk ook genoten van de overtocht: een pittig windje en stevige golven, helemaal de omstandigheden waarvoor deze boot gebouwd is. Terwijl de bemanning het soms moeilijk had om zich staande (of slapende) te houden bij golven van 3+ meter, ging Nomad onverstoord en aan een lekker tempo voort, gezellig rollend en stampend. Autopiloot Jules heeft overuren geklopt op de transat en blijft onverstoorbaar en zonder zeuren de boot op koers houden in 90-95% van de gevallen. Af en toe geholpen door de ervaren hand van een menselijke stuurman in stevigere omstandigheden.

Culinair zet deze etappe de hoogstaande trend van etappe 4 verder. Keer op keer tovert hofmeester Wim heerlijke pareltjes uit zijn kombuis (of die van Pauline in Schoten❤️). Wat dacht u van pannekoeken met banaan en Nutella als ontbijt of een dessert van geflambeerde verse ananas? Als we dan ook nog eens aan toptempo heerlijke dorade (aka “Mahi Mahi”) beginnen vangen, breidt zijn repertoire zich uit met toppers als cheviche of gegrilde dorade met Yam. Yam(mie)! De ongeveer 30kg aan vis die we deze etappe gevangen hebben (💪👊!) hebben op de meest creatieve manier hun weg naar ons bordje gevonden.

Uiteraard is zo’n oversteek soms monotoon, maar dat was te verwachten en is prima, want is niet hetzelfde als saai. Dagen lijken op elkaar en het besef van tijd een beetje verliezen is op zich ook wel leuk. Dagen volgen grotendeels hetzelfde patroon en ieder kiest zijn eigen invulling daarvan met actiemomenten en rustpauzes; enkel het ritme van de nachtshiften roteert dagelijks. En om niks te vergeten, houden een paar crew een dagboek bij dat op het einde van de etappe met de mede-crew gedeeld wordt. Zalig om zo de oversteek nog eens te kunnen herbeleven.

Land zien en dan anker gooien in een tropische Bounty baai van onze geplande eindbestemming was een heerlijk moment van fierheid en dankbaarheid. Wat mogen we van geluk spreken dat we dit soort avonturen samen mogen beleven!

We genieten als afsluiter nog van een viertal dagen rondvaren in Martinique met prachtige ankerbaaien en mooie onderwater-momenten; ook het verstrijken van het alcohol-verbod gaat niet onopgemerkt voorbij 😜. Tenslotte wordt ons bootje liefdevol opnieuw in topvorm gebracht door de crew, klaar voor veel meer Caraïbische avonturen…